W Kongresie amerykańskim zasiada dość znaczna cyfra członków. Na start nie była ona ustalona poprzez Konstytucję Stanów Zjednoczonych. Dlatego również cyfra ta podlegała wielu zmianom. Wedle Konstytucji każdy z pięćdziesięciu stanów posiada obowiązek wyznaczenia dwóch senatorów i przy tym ma prawo głosu w Senacie. Cyfra senatorów zwiększyła się cztery razy, w latach: 1789, 1850, 1890 i 1959. Początkowo liczba senatorów nie przekraczała dwudziestu sześciu członków, natomiast po ostatniej przemianie wynosi ona sto. Przyjęto jednakże, że liczba członków Izby Reprezentantów będzie proporcjonalna, co do liczby mieszkańców poszczególnych stanów. Informacje na ten temat posiadano z przeprowadzanych spisów powszechnych, organizowanych średnio, co dziesięć lat. W warunkach regulujących liczbę członków IR zadecydowano, iż każdy stan ma prawo do wystawienia, choćby jednego reprezentanta. W obliczu powiększania się terytorium Stanów Zjednoczonych cyfra reprezentantów z IR rosła. Wzrost ten był porażający, zwłaszcza, że obejmował on okres zaledwie czterdziestu lat.
