Pewnego razu w świecie fantasy przecięły się ścieżki pięciu postaci różnych ras i profesji. Od tej chwili życie ich uległo pełnej wyedytowaniu. Rozpoczęli przygodę własnego życia. Wspólnie zaczęli przemierzać magiczne krainy w poszukiwaniu przygód. Każda z postaci ma swoje unikatowe właściwości i zdolności. Dzięki temu byli w stanie wzajemnie sobie pomagać i dzięki temu pomyślnie wydostawać się z opresji i zdobyć kolejne poziomy doświadczenia. Kolejno: mag potrafi czarować i wyprodukować z niczego różnego rodzaju przedmioty. Łucznik potrafi zaatakować przeciwnika z dużej odległości. Jego zatrute strzały potrafią zabić każdego potwora. Druidka potrafi wykorzystać siły witalne ziemi - dzięki temu leczy swoich kompanów i broni się używając jedynie tego co dała Mamusia Ziemia. Wojownik to oznaka sił. Nosi ciężką zbroję i miecz a mimo to jest całkiem szybki jak błyskawica. W walce wręcz jest niepokonany. Ostatni: bard, potrafi oczarować wszystkich swoimi umiejętnościami muzycznymi i charyzmą. A dodatkowo potrafi niepostrzeżenie kraść drobne przedmioty. Serwis poświęcony jest grze rpg rozgrywanej w świecie fantasy przez kilka ludzi. Spotykamy się średnio raz na 7 dni żeby móc przenieść się do świata rpg i przeżywać kolejne przygody. W tym momencie można śledzić przez Internet przygody jakie przeżywa nasza drużyna. Nasz świat fantasy obfituje w dynamiczną akcję, zatem zapraszamy do lektury i życzymy miłych chwil oderwania się od rzeczywistości. Po zaznajomieniu się z zawartością strony, możecie samodzielnie zacząć przygodę w świecie rpg i fantasy. Podążając za wskazówkami, stworzycie swoje postaci i przygody które zabiorą Wasz wolny czas na faktycznie bardzo długo.

Bloody-shoot.net - nowa sieć serwerów Counter Strike 1.6 Zapraszamy na nasze serwery steam/nonstem. Oferujemy dobrą zabawę, miłą administrację, różnorakie mody na serwerach oraz dodatkowo niski ping - serwery hostowane w Polsce. Na naszym forum znajdziesz dodatki do cs, modyfikacje AMX, scripting.

Gry wyścigowe zwane także ścigałkami to gatunek gier komputerowych, w którym gracze próbują wygrać z rywalem uzyskując lepsze wyniki w rankingach czy przejechać rajd w najkrótszym możliwym czasie. Najczęsciej gra z żywym rywalem na wyścigach odbywa się online lub na na jednej konsoli, gdzie ekran zostaje podzielony. najpopularniejsze tytuły gier samochodowych to Need for Speed, Gran Turismo i Test Drive.

Masz wolną chwilę, a może brak Ci pomysłu na spędzenie wolnej chwili? Warto odwiedzić naszą stronę www.gry.eu.com. Istnieje bardzo dużo stron z grami w internecie. Niestety nie każdy jest profesjonalny i nastawionym na komfort gracza.

Nieodłącznym prawie elementem systemów RPG są opisy mechaniki rozgrywki. Stanowią je w większości określone zestawy wzorów matematycznych albo słownych określeń, pozwalających określić wpływ poszczególnych czynników na efekt danej akcji. Przykładowo, na powodzenie próby otwarcia przez postać zamka wytrychem wpłynąć mogą: zręczność palców, typ wytrycha czy etap skomplikowania mechanizmu, a czasem dosłownie tak abstrakcyjne współczynniki jak szczęście postaci, czy znaczenie otwarcia tegoż zamku dla tworzonej historii. Do opisu poszczególnych czynników stosowane są ustalone zestawy parametrów - mierzalnych, jak np. masa czy rozmiar przedmiotów, lub przybliżanych, takich jak stopień niewygody pancerza lub gęstość mgły. Współczynniki przybliżane częściej określa się wartością punktową (np. w skali od 0 do 10), procentową, słownie (według umownej skali, na przykład. od "fatalnie" przez "średnio" do "idealnie") albo opisowo. Przykładem zestawu umownie określonych parametrów jest stosowany zazwyczaj mechanizm kwantyzacji cech bohaterów, regulujący zasady ich opisu, co służy rozstrzyganiu odgrywanych i opisywanych akcji. W znaczącej liczbie sytuacji odpowiednimi współczynnikami opisane są fizyczne i psychiczne cechy danego bohatera (tj.: siła, inteligencja, zręczność) , a oprócz tego kwalifikacji, określające jak bardzo postać się na czymś zna lub jakie posiada na danym polu wiedzę praktyczną (np. targowanie się czy walka mieczem dwuręcznym). Podczas rozgrywki poszczególne cechy postaci mogą się przerabiać, gdy postać zdobywa nowe zdolności albo ulega obrażeniom. Gracze w ogromnej liczbie przypadków spisują informacje o własnych postaciach na specjalnie przygotowanych tzw. kartach postaci, co umożliwia na kontynuowanie jedną postacią rozgrywki poprzez kolejne sesje, odpowiadające kolejnym przygodom, oraz dodatkowo na jej postęp pośród kolejnymi przygodami rpg.

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (częstokroć zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w wielu wypadkach aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się nieomalże wyłącznie w oparciu o słowne opisy, w pewnych przypadkach wspomagane muzyką lub taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do funkcji Mistrza Gry należy również (w ogromnej liczbie przypadków wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Etap dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

Wyewoluowała ona ze strategicznej gry wojennej Chainmail, bazującej na planszach podzielonych na sześciokątne pola (powszechnie nazywane hexami). Trzecia edycja opiera się na mechanice d20 i pozwala na grę w różnorodnych światach fantasy. Gra była pierwotnie wydawana przez Tactical Studies Rules (TSR, w przyszłości TSR Hobbies), wydawnictwo specjalizujące się w grach wojennych. W latach 90. firma straciła płynność finansową i została wykupiona poprzez firmę Wizards of the Coast (WotC), która tym samym kupiła prawa do marki Dungeons and Dragons. WotC najpierw wydało ponowione wersje podręczników głównych drugiej edycji Advanced Dungeons and Dragons, wiele spersonalizowanych dodatków, żeby na przełomie wieków wydać już swoją trzecią przeróbkę gry (przy czym warto zauważyć, że nazwa brzmi Dungeons and Dragons 3rd Edition, w trakcie gdy ewolucja szła w następującym toku: Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons 2nd Edition; nie ma tu więc logicznej kontynuacji, bowiem nigdy nie było drugiej edycji Dungeons and Dragons jako takiego. 6 czerwca 2008 nastąpiła premiera najnowszej wersji gry Dungeons and Dragons 4th Edition. Najnowsza wersja gry wydana w Polsce to Edycja 3.5, zrobione poprzez Wydawnictwo ISA. Podstawowa wersja gry pozwala na wcielenie się w fikcyjną postać - może to być człowiek, lub przedstawiciel jednej z fantastycznych ras: (elf, półelf, krasnolud, niziołek, gnom, półork). Postać ma możliwość rozwijać jedną z dostępnych klas postaci (profesji). Dostępne klasy to: wojownik, barbarzyńca, paladyn, mnich, czarodziej, zaklinacz, kapłan, druid, bard, łotrzyk czy tropiciel. Kolejne dodatki wprowadzają dodatkowe możliwości wyboru. Najpopularniejsze światy (lub z angielskiego settingi) w których ma możliwość toczyć się rozgrywka to Zapomniane Krainy (Forgotten Realms), Greyhawk (priorytetowy świat Edycji 3.0 i 3.5), Planescape, Smocza Lanca (Dragonlance), Dark Sun, Spelljammer, czy najnowszy, pochodzący od WotC Eberron. Trzecia edycja i mechanika d20 przyniosły równie kilka światów, w znaczącej liczbie sytuacji konwertowanych z innych gier - tak fabularnych jak Gasnące Słońca, Rokugan (świat gry Legenda 5 Kręgów) czy Deadlands jak i komputerowych np. Diablo II, Warcraft i Everquest. Wydanie trzeciej edycji D&D miało również znaczny wpływ na cały świat gier fabularnych, bowiem mechanikę d20 o którą gra jest oparta, udostępnionej na Licencji Otwartej Gry (Open Gaming License), dzięki której inni wydawcy mogą wydawać swoje dodatki zgodne z systemem bez konieczności występowania każdorazowo o licencję. Chcąc skorzystać z dużej popularności trzeciej edycji D&D, wydawcy innych gier fabularnych skonwertowali osobiste gry na mechanikę d20, aby wykonać równoległą do opartych na swojej mechanice własnych gier linię d20. Wizards of the Coast wyłożyło również pewną sumę kasy, aby licencjonować jedne z bardziej kasowych tytułów (Gwiezdne Wojny oraz dodatkowo Zew Cthulhu), a następnie wydać pod sztandarem d20. Czwarta edycja korzysta z ograniczonej pozwoleń GSL nie pozwalającej na wydawanie nowych systemów.

Wyewoluowała ona ze strategicznej gry wojennej Chainmail, bazującej na planszach podzielonych na sześciokątne pola (powszechnie nazywane hexami). Trzecia edycja opiera się na mechanice d20 i pozwala na grę w różnorodnych światach fantasy. Gra była pierwotnie wydawana poprzez Tactical Studies Rules (TSR, w przyszłości TSR Hobbies), wydawnictwo specjalizujące się w grach wojennych. W latach 90. firma straciła płynność finansową i została wykupiona poprzez spółkę Wizards of the Coast (WotC), która tym samym kupiła prawa do marki Dungeons and Dragons. WotC najpierw wydało ponowione wersje podręczników zasadniczych drugiej edycji Advanced Dungeons and Dragons, kilka swoich dodatków, aby na przełomie wieków wydać już własną trzecią przekształcenie gry (przy czym warto zauważyć, że nazwa brzmi Dungeons and Dragons 3rd Edition, podczas gdy ewolucja szła w następującym toku: Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons 2nd Edition; nie ma tu więc logicznej kontynuacji, bowiem nigdy nie było drugiej edycji Dungeons and Dragons jako takiego. 6 czerwca 2008 nastąpiła premiera najnowszej wersji gry Dungeons and Dragons 4th Edition. Najnowsza wersja gry wydana w Polsce to Edycja 3.5, zrealizowane przez Wydawnictwo ISA. Podstawowa wersja gry umożliwia na wcielenie się w fikcyjną postać - może to być człowiek, lub przedstawiciel jednej z fantastycznych ras: (elf, półelf, krasnolud, niziołek, gnom, półork). Postać może rozwijać jedną z dostępnych klas postaci (profesji). Dostępne klasy to: wojownik, barbarzyńca, paladyn, mnich, czarodziej, zaklinacz, kapłan, druid, bard, łotrzyk czy tropiciel. Kolejne dodatki wprowadzają dodatkowe możliwości wyboru. Najpopularniejsze światy (lub z angielskiego settingi) w których może toczyć się rozgrywka to Zapomniane Krainy (Forgotten Realms), Greyhawk (priorytetowy świat Edycji 3.0 i 3.5), Planescape, Smocza Lanca (Dragonlance), Dark Sun, Spelljammer, czy najnowszy, pochodzący od WotC Eberron. Trzecia edycja i mechanika d20 przyniosły równie wiele światów, w większości wypadków konwertowanych z innych gier - tak fabularnych jak Gasnące Słońca, Rokugan (świat gry Legenda 5 Kręgów) czy Deadlands jak i komputerowych np. Diablo II, Warcraft i Everquest. Wydanie trzeciej edycji D&D miało także dość znaczny wpływ na cały świat gier fabularnych, bowiem mechanikę d20 o którą gra jest oparta, udostępnionej na Certyfikatów Otwartej Gry (Open Gaming License), dzięki której inni wydawcy mogą wydawać spersonalizowane dodatki kompatybilne z systemem bez konieczności występowania każdorazowo o licencję. Chcąc korzystać z dużej popularności trzeciej edycji D&D, wydawcy innych gier fabularnych skonwertowali swoje gry na mechanikę d20, żeby wyprodukować równoległą do opartych na prywatnej mechanice swoich gier linię d20. Wizards of the Coast wyłożyło również pewną sumę gotówki, by licencjonować jedne z bardziej kasowych tytułów (Gwiezdne Wojny , a dodatkowo Zew Cthulhu), a następnie wydać pod sztandarem d20. Czwarta edycja korzysta z ograniczonej pozwoleń GSL nie umożliwiającej na wydawanie nowych systemów.

Wyewoluowała ona ze strategicznej gry wojennej Chainmail, bazującej na planszach podzielonych na sześciokątne pola (powszechnie nazywane hexami). Trzecia edycja opiera się na mechanice d20 i umożliwia na grę w różnorodnych światach fantasy. Gra była pierwotnie wydawana przez Tactical Studies Rules (TSR, w przyszłości TSR Hobbies), wydawnictwo specjalizujące się w grach wojennych. W latach 90. firma straciła płynność finansową i została wykupiona przez firmę Wizards of the Coast (WotC), która tym samym nabyła prawa do marki Dungeons and Dragons. WotC najpierw wydało ponowione wersje podręczników kluczowych drugiej edycji Advanced Dungeons and Dragons, kilka prywatnych dodatków, by na przełomie wieków wydać już swoją trzecią zmianę gry (przy czym warto zauważyć, że nazwa brzmi Dungeons and Dragons 3rd Edition, w trakcie gdy ewolucja szła w następującym toku: Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons 2nd Edition; nie ma tu więc logicznej kontynuacji, bowiem nigdy nie było drugiej edycji Dungeons and Dragons jako takiego. 6 czerwca 2008 nastąpiła premiera najnowszej wersji gry Dungeons and Dragons 4th Edition. Najnowsza wersja gry wydana w Polsce to Edycja 3.5, zrobione poprzez Wydawnictwo ISA. Podstawowa wersja gry pozwala na wcielenie się w fikcyjną postać - może to być człowiek, lub przedstawiciel jednej z fantastycznych ras: (elf, półelf, krasnolud, niziołek, gnom, półork). Postać może rozwijać jedną z dostępnych klas postaci (profesji). Dostępne klasy to: wojownik, barbarzyńca, paladyn, mnich, czarodziej, zaklinacz, kapłan, druid, bard, łotrzyk czy tropiciel. Kolejne dodatki wprowadzają dodatkowe sposobności wyboru. Najpopularniejsze światy (albo z angielskiego settingi) w których może toczyć się rozgrywka to Zapomniane Krainy (Forgotten Realms), Greyhawk (kluczowy świat Edycji 3.0 i 3.5), Planescape, Smocza Lanca (Dragonlance), Dark Sun, Spelljammer, czy najnowszy, pochodzący od WotC Eberron. Trzecia edycja i mechanika d20 przyniosły równie kilka światów, w wielu wypadkach konwertowanych z innych gier - tak fabularnych jak Gasnące Słońca, Rokugan (świat gry Legenda 5 Kręgów) czy Deadlands jak i komputerowych np. Diablo II, Warcraft i Everquest. Wydanie trzeciej edycji D&D miało też spory wpływ na cały świat gier fabularnych, bowiem mechanikę d20 o którą gra jest oparta, udostępnionej na Pozwoleń Otwartej Gry (Open Gaming License), dzięki której inni wydawcy mogą wydawać spersonalizowane dodatki kompatybilne z systemem bez konieczności występowania za każdym razem o licencję. Chcąc skorzystać z dużej popularności trzeciej edycji D&D, wydawcy innych gier fabularnych skonwertowali osobiste gry na mechanikę d20, by stworzyć równoległą do opartych na swojej mechanice indywidualnych gier linię d20. Wizards of the Coast wyłożyło także pewną sumę pieniędzy, ażeby licencjonować jedne z bardziej kasowych tytułów (Gwiezdne Wojny oraz Zew Cthulhu), a następnie wydać pod sztandarem d20. Czwarta edycja korzysta z ograniczonej licencji GSL nie umożliwiającej na wydawanie nowych systemów.

Nieodłącznym prawie elementem systemów RPG są opisy mechaniki rozgrywki. Stanowią je w zdecydowanej większości przypadków określone zestawy wzorów matematycznych albo słownych określeń, pozwalających określić wpływ poszczególnych czynników na efekt danej akcji. Np, na powodzenie próby otwarcia poprzez postać zamka wytrychem wpłynąć mogą: zręczność palców, typ wytrycha czy stopień skomplikowania mechanizmu, a zdarza się, że wręcz tak abstrakcyjne współczynniki jak szczęście postaci, czy znaczenie otwarcia tegoż zamku dla tworzonej historii. Do opisu poszczególnych czynników stosowane są ustalone zestawy parametrów - mierzalnych, jak np. masa czy rozmiar przedmiotów, albo przybliżanych, takich jak odcinek niewygody pancerza lub gęstość mgły. Współczynniki przybliżane bardzo często określa się wartością punktową (przykładowo. w skali od 0 do 10), procentową, słownie (według umownej skali, przykładowo. od "fatalnie" poprzez "średnio" do "idealnie") lub opisowo. Przykładem zestawu umownie określonych parametrów jest stosowany w znaczącej liczbie przypadków mechanizm kwantyzacji cech bohaterów, regulujący zasady ich opisu, co służy rozstrzyganiu odgrywanych i opisywanych akcji. W większości przypadków odpowiednimi współczynnikami opisane są fizyczne i psychiczne cechy danego bohatera (takie jak: siła, inteligencja, zręczność) oraz dodatkowo umiejętności, określające jak bardzo postać się na czymś zna lub jakie ma na danym polu doświadczenie (przykładowo. targowanie się czy walka mieczem dwuręcznym). W trakcie rozgrywki poszczególne cechy postaci mogą się przekształcać, gdy postać zdobywa nowe zdolności lub ulega obrażeniom. Gracze w wielu wypadkach spisują informacje o spersonalizowanych postaciach na specjalnie przygotowanych tzw. kartach postaci, co umożliwia na kontynuowanie jedną postacią rozgrywki poprzez kolejne sesje, odpowiadające kolejnym przygodom, oraz dodatkowo na jej rozwój pomiędzy kolejnymi przygodami rpg.